Het Frankrijk van de middeleeuwen bracht opmerkelijke munten en penningen voort

Liefhebbers van munten en penningen specialiseren zich vaak in een bepaalde periode en/of regio. Zo is Frankrijk een geliefkoosd onderwerp. Niet toevallig, want in de 14de en 15de eeuw groeide Parijs als hoofdstad van het koninkrijk Frankrijk uit tot het meest bloeiende intellectuele en artistieke centrum van Europa.

Honderdjarige Oorlog

Het tijdperk van Koning Charles VI (1380-1422) werd overschaduwd door de Honderdjarige Oorlog met Engeland. Ondanks deze oorlog kende de kunst in Frankrijk in deze periode een ongekende bloei. In deze periode was Frankrijk een belangrijke natie die ook het muntstelsel op punt zette.

De schatten van het Louvre

Het Louvre toont werk van zowel Franse als buitenlandse kunstenaars en vormt een prachtige samenvatting van het artistieke leven uit die tijd. Ook al verkeerde Frankrijk in oorlog en moest het land door een zware economische recessie, toch wordt deze periode door kunstkenners als een van de meest artistiek creatieve uit de nochtans rijke geschiedenis beschouwd.
Een deel van de collectie van het Louvre bestaat uit een prachtig geïllustreerde manuscripten, afkomstig de Bibliothèque Nationale de France en aangevuld met andere literaire kunstschatten uit verschillende Europese en Amerikaanse bibliotheken. De werken tonen zowel heilige als seculiere taferelen vol raffinement en zijn een voorbeeld van het vakmanschap van de goudsmeden van die tijd. Op deze werken zijn ook munten en penningen uit die tijd te zien.

Charles VI stimuleerde numismatiek

Het Louvre was destijds een van de favoriete residenties van Charles VI en zijn vrouw Isabeau van Beieren. Charles VI kwam op 1380 als twaalfjarige op de Franse troon. Hij zou meer dan veertig jaar reageren tot aan zijn dood in 1422. Hij zou de geschiedenis ingaan als een koning die leed aan aanvallen van waanzin maar toch zijn land door de moeilijkheden van de Honderdjarige Oorlog probeerde te leiden.
De eerste periode van zijn koningschap was voor Frankrijk een tijdperk van relatieve vrede dat ongeveer twintig jaar zou duren. In die jaren groeide Parijs tot de drukst bevolkte stad van Europa uit en was het een oord waar de artistieke en intellectuele elite van die tijd verzamelde. Een reputatie die de Lichtstad nooit meer is kwijtgeraakt en die het dus aan Charles VI te danken heeft.
Hoewel hij zelf geen actief kunstenaar was, zette de koning onmiskenbaar zijn stempel op de artistieke ontwikkeling. Zo evolueerde onder zijn impuls kunst en literatuur, voornamelijk onder invloed van de Devotto moderna (een christelijke beweging die de contemplatie in ere wou herstellen) en het prehumanisme. Charles mag dan ook een van de eerste verlichte vorsten uit de geschiedenis genoemd worden. Ook stimuleerde hij de numismatiek.

Kostbare munten

Ook kan de bezoeker aan de hand van een aantal manuscripten en persoonlijke objecten kennismaken met een aantal van de prominente figuren uit die periode. Zo komen naast Charles VI en zijn vrouw Isabeau van Beieren ook Charles’ oom Jean (hertog van Berry), zijn broer Louis (hertog van Orleans), zijn eerste zoon Kroonprins Louis van Guyenne (die op jonge leeftijd zou sterven) en tweede zoon Jan zonder Vrees, en Philip de Kale (hertog van Bourgondië) aan bod.
De weelde van die tijd wordt eveneens geïllustreerd aan de hand van een aantal stukken met uitzonderlijke historische en artistieke waarde. Zo zijn verschillende ceremoniële wapens te zien, voorwerpen die enkel bij officiële plechtigheden gedragen werden.
Op de schilderijen kan de toeschouwer met een scherpe blik ook een aantal kostbare munten aanschouwen.

Munten en penningen van de Tower of London

De de prestigieuze Tower of London werd al meermaals als afbeelding op een gouden of zilveren munt of penning vereeuwigd. Een mooi onderwerp voor de verzamelaar van munten die een originele invalshoek zoekt. In de Tower vind je trouwens ook de kroonjuwelen van Engeland.

Geschiedenis

Gebouwd door Willem de Veroveraar werd de Tower eeuwenlang als staatsgevangenis gebruikt en is het een mythisch oord geweest waarbij de royals letterlijk nooit ver uit de buurt waren.
In de loop der eeuwen werd deze burcht door opeenvolgende vorsten altijd maar uitgebreid en versterkt, onder meer ook als bescherming tegen mogelijke indringers zoals de Noormannen. Zo werd The Tower een vaste waarde in het stadsbeeld en voor vele Engelsen het symbool van onverzettelijkheid.
De grootste ingreep was de aanleg van de kade onder het bewind van Richard II (1377-1399). Gedurende de middeleeuwen kwamen er nog weinig grote veranderingen zodat de Tower een van de best bewaarde historische kastelen ter wereld is.

Gevangenis

Henry VIII gaf de Tower een nieuwe bestemming. Toen hij in 1530 met de katholieke kerk brak, was de Tower in zijn visie de ideale plek om te talrijke politieke en religieuze vijanden gevangen te houden.
De eerste belangrijke gevangenen van de Tudors in de Tower waren Sir Thomas More en bisschop Fisher van Rochester. Toen ze in 1535 weigerden om Henry VIII als hoofd van de Engelse kerk te erkennen, werden ze in de Tower geëxecuteerd. Nadien volgden heel wat bekende en minder bekende slachtoffers, waaronder ook Anne Boleyn die in 1536 wegens hoogverraad om het leven werd gebracht.
Algauw verwaterde de rol van de Tower. Zo maakte Charles II er tijdens zijn regeerperiode (1660-1685) het hoofdkwartier van zijn legers van. De volgende eeuwen taande het belang van de Tower en werd dit fort steeds meer een symbool zonder echte functie.

Wachten en raven

De meest in het oog springende personen bij een bezoek aan de Tower zijn ongetwijfeld de kleurrijk uitgedoste wachten. Officeel heten ze de ‘Yeoman Warders’ maar ze zijn des te bekender als de ‘Beefeaters’. Niemand weet hoe ze aan die naam kwamen,. maar de meest waarschijnlijke uitleg is dat deze wachten met een dagelijkse portie vlees werden vergoed. Het ceremoniële en doordeweeks uniform gelijken nog sterk op deze uit de periode van Henry VIII. De Yeoman Warders verzorgen de rondleidingen in het blauwe uniform. Het ceremoniële is voorbehouden voor staatsaangelegenheden.
Nog steeds vliegen er raven rond The Tower. Charles II, zo wil de legende het, werd gewaarschuwd dat als de raven The Tower zouden verlaten, het koninkrijk ten val zou komen. Charles II gaf dan ook de opdracht om steeds een populatie raven binnen de muren te houden. Dit kan door één vleugel gedeeltelijk te knippen, waardoor de raven minder stabiel vliegen en zich dan ook nooit ver buiten The Tower wagen.
Allen hebben ze een naam. Slechts ééntje zou er ooit ontsnapt zijn, na 21 jaar trouwe dienst. De oudste ooit, Jim Crow, werd 44 jaar. Bij een onbehoorlijk gedrag worden ze ontslagen en komen ze terecht in de London Zoo. The Tower heeft een eigen kweekprogramma opgezet.

Kroonjuwelen

Maar een bezoek aan The Tower omvat meer dan het bewonderen van de raven en het indrukwekkende bouwwerk waaraan zoveel bloed kleeft. Reeds sedert de 17de eeuw was en is deze vestiging de bewaarplaats van de kroonjuwelen, goed bewaakt in een kelder van de Waterloo Block. De tentoongestelde juwelen dateren meestal van 1660.
Belangrijk is de Imperial State Crown, de kroon die de koningin draagt bij de opening van het parlementair jaar. Daarnaast is er nog de meest bekende diamant ter wereld, de Koh-I-Noor, met 105.6 karaat. Deze is geplaatst in de kroon van de koningin-moeder. De legende wil dat het alleen geluk zal brengen aan vrouwen en dat de drager voorbestemd is om wereldheerser te worden.