jul 31 2010
Gids munten verzamelen (2)
II. De kwaliteiten
Er bestaan diverese kwaliteitstrappen, ze zijn belangrijk bij de prijsbepaling van een munt.
1. “FDC (fleur de coin)”-kwaliteit
In deze kwaliteit komt de munt van de pers. In deze staat van bewaring is de munt zo volmaakt dat er zelfs met een sterke loep geen enkele beschadiging te ontdekken is.
2. De kwaliteit “prachtig”
In deze kwaliteit is de staat van de munt uitstekend in die zin dat er slechts sporen van slijtage of beschadiging te zien zijn door middel van een loep.
3. De kwaliteit “zeer fraai”
In deze kwaliteit zijn er met het blote oog sporen van slijtage waar te nemen; de scherpte van de rand is verdwenen, op hoger gelegen delen zijn sporen van slijtage merkbaar, zoals bijvoorbeeld de bakkebaard van Leopold I of de kroon op diverse munten.
4. De kwaliteit “fraai”
In deze kwaliteit heeft de munt veel geleden, door het in omloop zijn gedurende lange tijd. De slijtage is zeer groot; alle gegevens op de munt zijn nog goed leesbaar maar zwaar afgesleten, evenals de rand.
5. De kwaliteit “zeer goed en goed”
In deze kwaliteiten zijn sommige gegevens verdwenen en is de munt soms niet meer te identificeren. Deze kwaliteiten dienen afgezworen te worden voor de verzamelaars.
Tot besluit zou ik zeggen: verzamel zoveel mogelijk munten in kwaliteiten FDC, prachtig en zeer fraai; voor zeldzame stukken is fraai ook toelaatbaar. Dit maakt niet alleen de verzameling mooier maar ook waardevoller, daar de laatste decennia de prijzen met slechte kwaliteit zeer sterk gedaald zijn; de betere kwaliteiten daarentegen behielden of stegen in prijs. “Proof” is nog niet vernoemd en dit om de eenvoudige reden dat deze zelden of nooit in omloop komt: het verwijst naar een speciale uitvoering. Deze kwaliteit staat nog boven FDC. Men noemt hem ook “gepolijste stempel” of “champ brillant” wat vertaald wil zeggen “blinkend veld”, meteen de verduidelijking van het woord: het veld (lager gelegen), de hoger gelegen metalen gedeelten zijn mat geslagen.
III. De prijsbepaling van munten
Als men met leken in de numismatiek praat over oude munten dan zijn die mensen steeds de mening toegedaan dat hoe ouder een munt is hoe duurder hij is. Wij verzamelaars weten het wel beter, maar hoe zit die prijsbepaling van een munt nu eigenlijk in elkaar en door welke factoren wordt hij bepaald?
1. De zeldzaamheid (vraag en aanbod)
Het spreekt voor zich dat hoe zeldzamer een munt is hoe duurder hij wordt, vb. en munt waar er dertig stuks van zijn is zeldzamer dan een munt met een oplage van 20.000 exemplaren en dus ook duurder. In dat verband is vraag en aanbod ook van toepassing daar dit de zeldzaamheid van de munt mede bepaalt.
2. De kwaliteit
Een eveneens belangrijke factor in de prijsbepaling is de kwaliteit. Zoals we reeds opmerkten zijn de betere kwaliteiten de duurste en de mindere kwaliteiten het goedkoopst in prijs. Dus de prijs gaat trapsgewijs omhoog. De kwaliteit prachtig kan tot 10-maal zo duur zijn als de kwaliteit fraai.
3. Het metaal
Tot slot kan het metaal ook een rol spelen in de prijsbepaling. We hebben het dan over de edele metalen platina, goud en zilver. Als de factor “zeldzaam” wegvalt dan komt het gewicht van het edel metaal de prijs bepalen van de munt in mindere kwaliteit. In de betere kwaliteiten kan de prijs van de munt deze van zijn metaal flink overtreffen. De waarde van munten in edele metalen kan soms ook door een psychologisch effect bepaald worden.
Bron: www.muntstukken.be, Arnaud Grispen
Gerelateerde artikels
