Liefhebbers van munten en geschiedenis moeten zeker eens naar de Gentse binnenstad afzakken. Daar vertelt een heuse muntenroute de geschiedenis van de middeleeuwse handelsroute van Brugge naar Gent.

Het Belgische Munthuis is officieel distribiteur van de Munt van Noorwegen, de Koninklijke Munt van het verenigd Koninkrijk, de centrale Bank van Rusland, de Koninklijke Munt van Australië, de Staatsmunt van Zuid-Afrika, Staatsmunt van Spanje en vele anderen.

Gouden munt van Koning Boudewijn
De enige gouden munt van Koning Boudewijn ooit geslagen! Voor de allereerste keer in de geschiedenis van België is er een gouden herdenkingsmunt verschenen van Koning Boudewijn. Onze voormalige Koning wordt nog steeds als één van de meest geliefde vorsten van België gezien. Deze herdenkingsmunt is geslagen in puur goud (999,9/1000) en in strikt beperkte oplage van slechts 5.000 stuks!
Beschrijving

Deze gouden munt is zo uniek omdat:
• Het de allereerste officiële munt van Koning Boudewijn
• Geslagen in puur goud (999,9/1000)
• In een strikt beperkte oplage van slechts 5.000 stuks!
• De munt is onderdeel van een unieke collectie met 6 munten van de Koningen van België, die tezamen een streng gelimiteerde oplage kent van maximaal 500 complete collecties (limited edition)
• De enige € 12½ munten ooit geslagen in België

Bijzondere Belgische gouden munt

Het bijzondere aan deze kleine Belgische gouden munt is – naast het puurste goud gehalte – de doorsnee van 14 mm en het gewicht van 1/25 ounce. Het voordeel dat u hiervan heeft, is dat het een gouden munt is, die u zich veroorloven kunt. Het Belgische Munthuis is gemachtigd om u deze munt te mogen aanbieden voor de officiële uitgifteprijs van slechts € 70.

Kenmerken
Jaar van uitgifte 2010
Land van uitgifte België
Metaal Goud (999,9/1000)
Nominale waarde 12,5 euro
Diameter 14 mm
Kwaliteit Proof
Voorzijde Koning Boudewijn 2010
Achterzijde Belgische Leeuw die de Grondwet beschermt
Collectie Koningen van het Belgische Volk
Oplage 5.000

Info: www.munthuis.be

Toeristen gaan graag naar de Dominicaanse Republiek: het is goedkoop, er is zon en strand en ook het bergachtige binnenland is zeer de moeite waard en nog nauwelijks ontdekt door het toeristendom. Maar waarom wordt het land door haar eigen inwoners zo weinig gewaardeerd? Bij bosjes proberen de Dominicanen hun land te verlaten: er zijn er meer dan een miljoen in New York, meer dan 300.000 in Madrid en dagelijks wagen Dominicanen de levensgevaarlijke oversteek naar Puerto Rico op gammele vlotjes. Hoe kan het dat een land dat gedurende bijna 30 jaar een gestage economische groei heeft gekend van rond de 8%, nog steeds maar op plaats 95 in de Human Development Index staat van de UNDP?

Energie

De Dominicaanse Republiek heeft veel last van de stijgende olieprijzen, men moet bijna alle energie importeren. Die stijgingen werken onmiddellijk door in de prijzen van de eerste levensbehoeften en een boel mensen wordt bruut over de armoedegrens geduwd. Gelukkig is er nog Chávez, de president van Venezuela, die goedkope olie levert, waardoor de pijn wat wordt verzacht.
De energiepannes zijn hier een voortdurende bron van frustratie. De meeste sloppenwijken hebben geen stroom, of tappen illegaal af. Wie wel aansluiting heeft op het stroomnet, krijgt zo’n 10 uur per dag geen stroom. Ongeveer 50% van de bevolking betaalt de stroomrekening niet, en zowat 40% heeft een illegale aansluiting. Het zijn vooral grote bedrijven en overheidsinstellingen die niet betalen. De Dominicaanse Republiek slaagt er al 30 jaar niet in het stroomprobleem aan te pakken. Op de meest onverwachte momenten valt de stroom uit, zonder enige regelmaat, met heel nare gevolgen: kinderen kunnen ‘s avonds niet studeren, koelkasten werken niet, buurten worden onveilig omdat alles donker is, enz.

Resort toerisme

Toerisme is in de jaren ‘80 massaal op gang gekomen, onder het regime van Balaguer. Buurland Haïti was daarvoor een populaire vakantiebestemming in de Cariben, maar dat raakte in het slop, vanwege instabiliteit en geweld. Het merendeel van het toerisme in de Dominicaanse Republiek is ‘alles inbegrepen’, en dat betekent dat opbrengsten voor de lokale bevolking gering zijn, de toerist besteedt immers weinig buiten het complex waar hij verblijft. De eigenaars van de toerismecomplexen zijn vaak buitenlandse bedrijven (b.v. Viva Wyndham, Barceló, Sol Melía) en vrijwel vrijgesteld van belasting, dus het land schiet er qua staatsinkomsten weinig mee op.
De werknemers in het toerisme verdienen er geld aan, maar niet veel, terwijl de prijzen en huren wel flink stijgen door het toerisme. De serveerster in het alles-inbegrepen-hotel waar onze familie logeerde, verdiende 120 euro per maand en ze had dan ook nog een baan als onderwijzeres, daar verdiende ze dan 110 euro. Dit soort ´pluri-empleo´ is heel gebruikelijk, veel mensen hebben uit pure economische noodzaak 2 banen of soms zelfs meer.
De baten van het toerisme zijn er ook: de bevolking krijgt er goede wegen en internetcafés voor terug en in de toeristengebieden wordt de vuilnis wél opgeruimd en is er ook meestal stroom. Natuurgebieden kunnen behouden blijven dankzij het toerisme. Of vernietigd, dat wil ook nog wel eens gebeuren en staat nu op stapel in het zuidoosten van het land, op de grens met Haïti.
De blauwe steen Larimar, waaraan geneeskrachtige eigenschappen worden toegedicht, is populair onder de toeristen. De steen is alleen in het zuidwesten van de Dominicaanse Republiek te vinden en nergens anders ter wereld. Maar de mensonterende omstandigheden waaronder de Larimar door de mijnwerkers naar boven worden gehaald, wordt zelden beschreven in de toeristengidsen.

Van landbouw naar diensten

De Dominicaanse Republiek is in een dertigtal jaren veranderd van een agrarisch land in een economie die vooral drijft op de dienstensector. Door lage prijzen op de wereldmarkt werden de exportproducten suikerriet, koffie en bananen steeds minder rendabel. Veel boerenfamilies wonen inmiddels in de sloppenwijken van de grote steden en proberen zich daar staande te houden in de informele sector. De biologische landbouw is sterk in opkomst en het land is de grootste exporteur ter wereld van biologische bananen. Mijnbouw, met name nikkel en goud, is ook nog steeds een belangrijke inkomstenbron.
Tekst: Kees Kodde