Munten worden al sinds duizenden jaren gebruikt en het verzamelen van deze waardevolle stukken is een populaire vrijetijdsbesteding voor velen. Voor een aantal mensen is het verzamelen van munten een echte passie geworden. Het kost bovendien niet veel geld om een eerste verzameling aan te leggen.

Hoe verzamelmunten ontdekken

Er bestaat een enorm aanbod van munten, van modern tot antiek. Daarom is het verstandig om je in je verzameling te richten op een of twee soorten munten. Velen beginnen met het verzamelen van de volgende munten:
* Wereldmunten en antieke munten: Verzamel munten uit een bepaald land of een bepaalde periode. Voordelige munten voor beginners zijn Britse farthings, Nederlandse guldens, Franse francs met de haan of Chinese munten met de panda. Als je belangstelling hebt voor een echte historische munt, kun je op zoek gaan naar een zilveren drachme uit de tijd van Alexander de Grote of een zilveren denarius uit het vroege Romeinse rijk.
* Nederlandse munten: Of probeer een verzameling met munten uit de glorietijd van de Nederlanden aan te leggen zoals VOC-munten. De hele verzameling beslaat diverse sets en munten voor verschillende provincies en admiraliteiten. Ook zijn er onlangs sets uitgegeven met herdenkingsmunten naar aanleiding van de viering van 400 jaar VOC in 2002. Tot deze reeks behoren onder meer de sets “De routes van de VOC” en “De helden van de VOC”. Veel waardevoller zijn evenwel echte VOC-duiten die bij voorkeur zo oud mogelijk zijn. Je kunt ook munten uit een andere periode verzamelen, zoals de tijd van Willem I. Wat dacht je bijvoorbeeld van een zilveren kwartje uit 1826 of een zilveren stuiver uit dezelfde periode? Ook leuke curiositeiten zijn halve centen of halve guldens. Als je er geld voor over hebt, kun je op zoek gaan naar munten van drie gulden, die afkomstig zijn uit de eerste jaren van het bewind van Willem I.
* Specifieke munten: Je kunt een verzameling aanleggen van munten van een bepaalde waarde, zoals oude guldens of rijksdaalders.
* Themamunten: Verzamel munten met een bepaald thema, zoals dieren of voertuigen.
* Misslagen: Ook in een munterij ging er wel eens wat fout. Zoek misslagen met fouten in het opschrift, de vorm, de datum of het ontwerp.

De waarde van munten vaststellen

Wanneer je besluit of je een munt wilt opnemen in je verzameling, moet je de waarde van de munt in beschouwing nemen. De waarde van een munt wordt bepaald door de vraag, het aanbod, de staat en de kwaliteitsbeoordeling.
De waarde van een munt kan sterk stijgen als gevolg van de vraag. Een gangbare munt die hoog wordt gewaardeerd door verzamelaars, zal meer opbrengen dan een gangbare munt waar niemand belangstelling voor heeft. Voor zeldzame munten bestaat ook meer vraag dan voor gangbare oudere munten.

Slijtage

Bepaalde Griekse munten en Romeinse munten zijn ondanks hun ouderdom bijvoorbeeld relatief goedkoop omdat er zoveel verkrijgbaar zijn. Houd er rekening mee dat de beschikbaarheid van munten niet wordt bepaald door het aantal dat indertijd is geslagen.
De staat van een munt kan leiden tot een enorm verschil in de prijs. Munten zijn gesleten als ze in omloop zijn geweest en als betaalmiddel zijn gebruikt. Ongebruikte munten hebben daardoor vaak een veel hogere waarde.

In het jaar 1994 heeft het Vlaams Komitee voor Brussel een jaarlijkse prijs ingesteld, de erepenning Albert De Cuyper, naar de man die het VKB leidde van 1971 tot 1984. De penning wordt jaarlijks uitgereikt aan een persoon die zich verdienstelijk maakt voor de Brusselse Vlamingen of voor de positie van Vlaanderen in Brussel.

Verdiensten

De penning ging niet alleen naar journalisten, politici of wetenschappers, maar ook naar personen die zich in het maatschappelijk domein concreet inzetten voor een Vlaamse dienstverlening in Brussel : onderwijs, gezondheidszorg, gerecht, cultuur, enz.

Biografie Albert De Cuyper

Wie was Meester De Cuyper eigenlijk? Georges Albert De Cuyper werd geboren in Eine nabij Oudenaarde in 1916. Na zijn collegejaren in Oudenaarde studeerde hij rechten aan de Rijksuniversiteit Gent, waar hij summa cum laude promoveerde tot Doctor in de Rechten en waar hij nog een bijkomende licentie in de Bestuurswetenschappen behaalde.
In 1944 kwam hij in Brussel wonen, toen in grote mate een Vlaamsonvriendelijke stad, en werd er onmiddellijk geconfronteerd met de noden en de achterstelling van de Vlamingen en de teloorgang van het Vlaams leven. Hij wou daar, op grond van zijn wetenschappelijke kennis, met juridische middelen paal en perk aan stellen.
Men zou kunnen zeggen dat de figuur van Bert De Cuyper drie facetten vertoonde. Hij was een wetenschapper, een sociaalvoelende medemens en een commercieel talent.
Van 1945 tot 1985 was hij advocaat aan de balie te Brussel en nadien ereadvocaat. Van zijn wetenschappelijke gedrevenheid getuigen de vele boeken die hij geschreven heeft en de talloze artikelen die hij publiceerde in wetenschappelijke tijdschriften voor arbeidsrecht, en voor sociale zekerheid.
Zelfs op 72-jarige leeftijd publiceerde hij nog een tot in regeringskringen fel opgemerkte studie over de staatshervorming en de problemen die hiermee samengaan.
Gekoppeld aan zijn wetenschapsdrang stuurde zijn sociale gedrevenheid hem naar de onderwijswereld. Zijn kennis wou hij ook doorgeven aan de jongeren.
Jarenlang was hij docent aan het Hoger Instituut Architectuur Sint-Lukas en professor aan het Hoger Instituut voor Bestuurs- en Handelswetenschappen te Elsene. Meerdere van zijn oud-studenten kunnen getuigen dat Bert De Cuyper een professor was met een hart voor zijn studenten.
Zijn sociale ingesteldheid kwam ook tot uiting door zijn inzet voor het Vlaams Komitee voor Brussel en voor de Vlaamse Beweging in het algemeen.Toch was hij een bescheiden man; nooit ging hij in de schijnwerpers staan. Zijn bijdrage is nochtans onschatbaar.
In 1949 kwam hij als secretaris bij het Vlaams Komitee. Samen met zijn vrienden zou hij ervoor zorgen dat het Consciencehuis er kwam in de Van Praetstraat, het legendarische Vlaams Huis van die jaren. Hij werd er de algemeen beheerder van.
In de jaren zestig zou hij, samen met de toenmalige voorzitter Edgard Van Cauwelaert, ervoor zorgen dat er een eigen huis kwam voor het VKB, in de Rijkeklarenstraat. Hij had dus zeker commercieel talent. In 1971 werd hij voorzitter van het VKB; hoewel hij veel liever in de schaduw was gebleven. Op een dag ging hij aan de bevoegde beleidsman voorstellen het bioscoopgebouw van Cinéma Pathé-Palace, nu beter gekend als Kladaradatsch, aan te kopen. Daar werd hij uitgelachen. En zeggen dat dertig, veertig jaar later twee ministers daarvoor in de clinch zouden gaan.
Ook was hij de inspirator van de campagne “Spreek uw taal te Brussel”.
Hij was ook begaan met de vernieuwing van de Guldensporenvieringen in Brussel, die nu eens met, dan weer zonder de BRT plaatshadden maar toch niet konden verhullen dat het ermee bergaf aan het gaan was. Hij zorgde ook voor het uitgeven en verspreiden van een Nederlandse woordenlijst voor de bakkers en de slagers. En nog veel meer.Alles opsommen gaat niet. Er is te veel.
Zijn bijzondere zorg ging evenwel naar De Brusselse Post. Niet alleen was hij voortdurend in de weer voor het vinden van teksten, samen met hoofdredacteur Amaat Hullebroeck; hij leidde ook de delegatie van het VKB bij de onderhandelingen over de overname van het beheer van “De Brusselse Post” met de uitgever van het tijdschrift.
Hij bleef lid van het bestuur van het Vlaams Komitee tot de laatste snik. Toen een vreselijke ziekte hem velde kon hij natuurlijk niet meer. Hij overleed in 1993.