Sinds 1567 wordt in Utrecht Nederlands muntgeld geslagen. Als één van de oudste bedrijven in het land kan de Koninklijke Nederlandse Munt terugkijken op een rijk verleden.

Muntexpert

De Koninklijke Nederlandse Munt voorziet in de vraag naar muntgeld door in opdracht van de Nederlandse Staat munten te slaan. Naast het slaan van circulatiegeld, richt de Koninklijke Nederlandse Munt zich op de (inter)nationale verzamelaarsmarkt met munten, penningen en muntgerelateerde producten.

Door eeuwenlange ervaring in het ontwerpen en produceren van munten en penningen, mag de Koninklijke Nederlandse Munt zich intussen een ware muntexpert noemen.

Tijdens de invoering van de euro kon de Munt zijn kennis en vaardigheden met succes gebruiken. Van 1999 tot 2002 werden 2,8 miljard euromunten geproduceerd. De europroductie was daarmee op jaarbasis ongeveer zes keer zo hoog als tijdens de guldenproductie.

Herdenkingsmunten

Naast euromunten slaat de Koninklijke Nederlandse Munt ook heel wat herdenkingsmunten. Bijvoorbeeld de prachtige 10 euromunt uit 2002 ter gelegenheid van het huwelijk tussen prins Willem-Alexander en prinses Maxima. Of, in 2006 het Rembrandt Vijfje ter ere van 400 jaar Rembrandt van Rijn. En in 2009 het Manhattan Vijfje ter ere van de historische band van 400 jaar tussen Manhattan en Nederland.

Monopolie

De Koninklijke Nederlandse Munt, gevestigd te Utrecht, is in Nederland sinds 1807 de enige instantie die muntgeld mag slaan en doen uitgeven. Op 17 september 1806 besloot het bestuur van koning Lodewijk Napoleon bij koninklijk decreet 18 om het slaan en doen uitgeven van Nederlandse munten landelijk te organiseren.

Meteen kreeg de Koninklijke Nederlandse Munt een monopolie dat nog tot op de dag van vandaag geldt.
(De alom bekende gouden tientjes, gouden vijfjes  zijn het best gekend…..)

Utrecht uiteindelijk de beste

De keuze van Utrecht ging niet over één nacht ijs. In de Middeleeuwen hadden vele grote handelssteden hun eigen munthuis. Omdat binnen de Nederlanden diverse soorten valuta bestonden, werd in 1806 besloten het uitgeven van muntgeld landelijk te concentreren. Aanvankelijk zou het Nederlandse Munthuis in Amsterdam worden ondergebracht. Het munthuis van Utrecht was bleek uiteindelijk het best geëquipeerd van alle munthuizen in de Nederlanden, en werd daarom de vestigingsplaats van het Nederlandse munthuis.

Zelfstandig staatsbedrijf

Na de vorming van het Koninkrijk der Nederlanden, in 1814, werd het bedrijf omgedoopt in ’s Rijks Munt. Pas in 1902 kwam het bedrijf onder de directe controle van het ministerie van Financiën, en in 1912 werd het bedrijf officieel een staatsbedrijf.

Sinds 15 juni 1994 is het Nederlands muntbedrijf zelfstandig, waarbij de staat 100% aandeelhouder is. Sindsdien heet het bedrijf de Koninklijke Nederlandse Munt en legt het zich onder meer toe op de commerciële aspecten van de numismatiek en de munthandel. De organisatie van de jaarlijkse Dag van de Munt maakt onderdeel uit van deze commerciëlere koers.

Buitenlandse munten

De Koninklijke Nederlandse Munt slaat niet alleen de Nederlandse euromunten maar ook voor het buitenland.

Het bedrijf slaat ook voor enkele andere landen munten, bijvoorbeeld voor Suriname, Aruba, de Nederlandse Antillen en af en toe Luxemburg, Slovenië en Malta. Voeger sloeg men ook munten voor Nederlands-Indië tot 1940 en voor België goudstukken tot 1830.

Ieder land uit de Europese Unie brengt zijn eigen euromunten uit. De muntzijde is gelijk, maar aan de achterzijde is elk land vrij die munten te plaatsen die het zelf wil.

Officiële munteenheid

De Euro is de officiële munteenheid van de Europese Economische en Monetaire Unie, officieel afgekort als EUR.
De invoering van de euro werd in 1992 in Maastricht vastgelegd. Toen werd bepaald dat de waarde van 1 euro gelijk zou zijn aan 1 ECU (European Currency unit).
Dan was het nog wachten tot 4 januari 1999 om de koersen van aandelen, obligaties en opties in euro’s weer te geven.

Begonnen met 15 landen

De euromunten en eurobankbiljetten werden op 1 januari 2002 gelijktijdig ingevoerd in twaalf landen van de Europese Unie, aangevuld met Monaco, San Marino en Vaticaanstad.

Dit was meteen de allergrootste omwisselingoperatie op monetair vlak in de geschiedenis van de mensheid. Er werd gevreesd voor heel wat problemen, maar op enkele kinderziektes na bleek die vrees ongegrond.

Op naar 27 landen

Op 1 januari 2007 werd de euro ook de officiële munt van Slowakije. Op termijn is het de bedoeling dat bijna alle 27 landen van de Europese Unie de euro als betaalmiddel zullen hanteren.

Drie landen blijven dwarsliggen, namelijk Denemarken, het Verenigd Koninkrijk en Zweden. Deze drie landen verkiezen nog steeds halsstarrig hun eigen munteenheid (respectievelijk de Deense kroon, Engelse pond en Zweedse kroon). In die drie landen blijft nog steeds een overgrote meerderheid gewonnen voor de eigen munt, die door de inwoners als een bewijs van de eigen identiteit gezien wordt.

Ook Ijsland?

De IJslandse regering overweegt intussen sterk om ook de euro in te voeren, dit in de nasleep van de zware gevolgen van de financiële crisis in het land. Andere mogelijkheden die overwogen worden zijn de invoering van de dollar of de oprichting van een raad die over de munt moet waken, verklaarde premier Geir Haarde in een interview.

Dit heeft wel een aantal gevolgen. De adoptie van de euro zou gebeuren zonder dat IJsland toetreedt tot de Europese Unie. ‘Die manier van werken zou wel wat wenkbrauwen doen fronsen in Europa’, geeft Haarde toe. ‘We moeten echter een oplossing vinden voor het probleem van het onderhouden van een munteenheid in een kleine open economie.’

Munt voor Coco Chanel

Er worden geregeld speciale euromunten gemaakt. Ter ere van de 125ste verjaardag van Gabrielle ’Coco’ Chanel, slaan ontwerper Karl Lagefeld en Christine Albanel de Franse minister voor cultuur, de eerste gouden munt met een afbeelding van de legendarische modevrouw in Monnaie de Paris, de Franse versie van de Nederlandse Munten.

munten vertellen de geschiedenis van een land

Verzamelaars van gouden munten en munten in andere edelmetalen zijn steeds op zoek naar opmerkelijke munten die andere verzamelaars niet in hun collectie hebben en die bijgevolg een hoge waarde hebben. Graag suggereren we enkele opmerkelijke landen die zullen bijdragen tot het opwaarderen van uw muntcollectie.

Bolivië

De republiek Bolivië in Centraal-Amerika met als hoofdstad La Paz heeft een aloude geschiedenis als muntland. Het behoorde destijds tot het legendarische Incarijk en werd rond 1535 geplunderd door de Spanjaarden, die er een slavenrijk van maakten.

De eerste munt uit Bolivië uit 1574 gebruikte materiaal vanuit Lima. Deze munt had als ontwerp een web met het teken van de Habsburgers aan de ene kant en een kasteel en leeuwen aan de andere kant. Deze munt is intussen een klein fortuin waard.

Brazilië

Eveneens in Zuid-Amerika vinden we Brazilië terug. Dit gigantische land neemt de helft van het Zuid-Amerikaanse continent in en haalde zijn taal en cultuur vooral uit Portugal. Het werd door admiraal Pedro Alvares Cabral in 1500 ontdekt en door Portugal bestuurd.

Uit de tijden van de Portugese kolonie dateren legendarische munten, zoals een munt uit 1802 met aan de ene kant de kroon en de andere kant het kruis van de katholieke kerk.

Kroatië

De reupubliek Kroatië was aangehecht aan het koninkrijk Hongarije tot 1918 toen het samen met Servië en Slovenië werd omgevormd tot het koninkrijk Servië dat in 1929 op zijn beurt Joegoslavië werd. In 1991 riep Kroatië zijn onafhankelijkheid uit.

Deze verschillende ontwikkelingen maken van Kroatië een erg interessant land voor de muntenverzamelaar. Zeker wie munten weet te verzamelen uit deze verschillende periodes en zo een overzicht van de geschiedenis kan bieden kan een mooie collectie met een hoge waarde aanleggen.

De Falkland eilanden

De Falkland eilanden, ontdekt in 1592 door de Brit John Davis, kennen we vooral van de oorlog die tussen Argentinië en Groot-Brittannië in de jaren 1980 om deze bundeling van ruim 200 eilandjes woedde.

Het land was destijds een Britse kolonie, en uit die periode dateren enkele bijzondere munten. Ook werden in 2001 en 2002 herdenkingsmunten geslagen met aan de ene kant en beeltenis van koningin Elizabeth II en aan de andere kant de koningin in actie. Wie oud en nieuw verzamelt, legt aldus de link met de geschiedenis.

Laos

De republiek Laos, vlakbij Vietnam en Thailand, werd in de vroege 14de eeuw opgericht door koning Fa Ngum en was tijdens zijn geschiedenis vaak een twistpunt tussen beide landen.

De Fransen maakten er in de 18de eeuw een protectoraat van en brachten Laos onder in de Unie van Indo-China.

Na de bezetting door de Japanners tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Laos onafhankelijk. Maar ook na de Tweede Wereldoorlog bleef het bepaald onrustig in de regio met tal van burgeroorlogen en machtswisselingen.

Ook hier speelt de geschiedenis een grote rol op de waarde van de – zeldzame – munten uit Laos. Wie er toch op de kop weet te tikken is meteen verzekerd van munten met een unieke waarde en uitstraling.

de gouden munt van King Henry VIII, nu al een gegeerd verzamelobject

Naar aanleiding van de 500^ste verjaardag van de troonbestijging van King Henry VIII hebben de Britse Maagdeneilanden een speciale gouden munt geslagen. Een absolute must voor de verzamelaar die dit prachtstuk zeker in zijn collectie wil.

Pojoy Finish

Het stuk is een wettelijke munt op de Britse Maagdeneilanden en in verkrijgbaar in 999.9 fijn goud, geslagen met de legendarische Pobjoy Proof finish.
De munt werd ontworpen in de stijl van een vintage goudmunt uit zijn tijd, compleet met het beroemde portret uit 1545 dat de standaard is geworden waaraan de koning vandaag nog herkend wordt. De munt is gebaseerd op een originele munt uit de 16^de eeuw met als slagzin ‘By the Grace of God King of England France Lord of Ireland’.
De munt wordt slechts in beperkte oplage geslagen, dus wordt de verzamelaars aangeraden om geen tijd te verliezen en zo snel mogelijk tot de aankoop over te gaan.

Hampton Court Palace

King Henry zal uiteraard vooral bekend blijven omwille van zijn acht vrouwen waarvan hij er twee liet executeren, maar voor hij op latere leeftijd een ware bloeddorstige tiran werd had hij toch ook zijn goede kanten getoond.
Zo trok hij zich graag terug op Hampton Court Palace, een prachtige plek die hij nauw aan het hart koesterde.. De tuin van zes hectaren is intussen wereldbekend. Bezoekers kunnen er zowel de schitterende tuinen bezoeken (de zogenaamde ‘Privy Garden’) als de huiselijke realiteit van de ‘Tudor Kitchens’ ervaren.

Juwelenliefhebber

Koning Henry VIII stond in zijn tijd ook geboekstaafd als een onverbeterlijke smulpaap en een grote liefhebber van juwelen en sieraden. Ook zijn voorliefde voor goud was in zijn tijd legendarisch.
Hij werd een meedogenloos heerser die om zijn rijk te beschermen niets of niemand spaarde. Zo werd hij alom gevreesd, ook door de aartsbisschop van York Thomas Wolsey.
Om bij de koning op een goed blaadje te staan schonk de aartsbisschop de koning dit prachtige paleis, waarvan Henry zelf ooit gezegd had dat het mooier was dan zijn eigen paleizen St-James’ en Whitehall. Voor de aartsbisschop een laatste poging om zijn vel te redden, want hij was uit de gratie van de koning gevallen en vreesde dezelfde weg op te gaan als zovele kerkelijke leiders en edelen die op het schavot waren gestorven.
Koning Henry VIII toonde zich niet ongevoelig voor dit groots gebaar. In zijn drang om steeds meer te bezitten had hij eerder al zijn oog laten vallen op Hampton Court Palace. De geschiedenis van dit kasteel ging terug tot 1236 toen de kruisvaarders in de toenmalige Manor van Hampton hun intrek namen en er een tijdelijk verblijf neerzetten. Het domein kwam in handen van de Kerk, en aartsbisschop Woley liet er in 1514 een kasteel bouwen. Hij deed dit vooral ter eigen eer en glorie, want hij wou aan de oevers van de Thames een residentie neerplanten die de grandeur van zijn eigen positie uitstraalde. Toen had de aartsbisschop nog een positieve invloed op de koning, en hij schopte het zelfs tot kardinaal en persoonlijk kanselier van de koning.

Onheil

Dit was echter slechts de voorbode van naderend onheil. De aartsbisschop toonde zich blind voor de groeiende machtswellust van de koning, waarbij heel wat bloed vloeide. Liever trok hij zich terug op zijn domein, dat hij verder uitbouwde en waar hij ambassadeurs en diplomaten ontving.
In 1525 was het paleis klaar, en de koning had al enkele keren laten blijken dat de aartsbisschop ook op zijn zwarte lijst stond. In een paniekreactie bood de aartsbisschop met een groots gebaar het paleis aan de koning aan. Dat kon even de bloeddorst van de koning stoppen, maar toen Thomas Woley bij de opeenvolgende scheidingen van de koning onwillig toonde om diens huwelijken te vernietigen maakte Henry VIII er korte meteen mee. Hij nam de aartsbisschop met een eenvoudig koninklijke besluit al zijn bezittingen af en had nog meer voor Woley in petto. De aartsbisschop zou in 1530 sterven in zijn bed, berooid en door iedereen verlaten. Net op tijd, want de koning had al de rechters samengeroepen om een proces te voeren dat ongetwijfeld in een doodvonnis zou uitgemond zijn.

Modern

Eens de koning zijn intrek in Hampton Court Palace genomen had begon hij aan grondige werken. Hij wou van het paleis het Versailles van zijn tijd maken, en in 1540 was Hampton Court Palace inderdaad uitgegroeid tot het modernste koninklijke verblijf van Europa.
Voor Henry VIII was Hampton Court Palace zijn persoonlijke speeltuin, de van de buitenwereld afgeschermde locatie waar hij meer dan een van zijn echtgenotes het hof maakte en ook zijn duistere plannen smeedde.